RE: Życiowe zawirowanie

Autor: fatum   Data: 2020-01-26, 09:26:19               

Miłość męsko-męska.

wtrącony z ciszy, zapadnięty lej przez który
unoszę wszystko co łączy nas
wybudowane nieboskłony powoli obracają się
tej nocy przepływają w bezruchu chmur
te noce czynią nas ku sobie nieuchronnymi
szary dym, łzawość zacietrzewionych niebios
w jaki sposób mam cie odnaleźć ? zatrzymać ?
zniewala mnie uczucie zatracenia się w Tobie
błądzenia w ciągłym błogosławieństwie
utraty cząstki siebie by uwolnić miejsce dla Twej
księżyc i atrofia w odłamach nocy poszukują miejsca
my także powinniśmy wyruszyć .

autor

Sober

Po poprawce:

Wytrącony z ciszy
zapadnięty lej, przez który
unoszę wszystko co nas łączy.

Nieboskłony powoli obracają się,
przepływają w bezruchu chmur.

Szary dym, łzawość
zacietrzewionych niebios.

W jaki sposób mam cię odnaleźć, zatrzymać ?

Zniewala mnie uczucie
zatracenia, błądzenia.

Pragnienie utraty cząstki siebie
by uwolnić miejsce dla ciebie.

Księżyc i atrofia w szczelinach
nocy poszukują miejsca.

My także powinniśmy wyruszyć .

Odpowiedz